tag:http://author.arzublog.com 2021-01-05IRST 8:52 pm arzublog.com 2020-01-03 2020-01-03 tag:http://author.arzublog.com/post/87938

در مناطق غرب مازندران و شرق گیلان تا چهار سده پیش از این، مذهب شیعه زیدیه، مذهبی رایج و پر طرفدار بوده است.تاریخ و فرهنگ مردمان این مناطق از شمال ایران در مقطع حضور زیدیان، یعنی از قرن سوم تا قرن دهم هجری، نیازمند پژوهش‌های بیشتری است.🔹از زیدی مذهبانِ گیلان و مازندران متونی بس کهن و ارزشمند باقی مانده که تاکنون منتشر نشده و پُر از اطلاعات تاریخی و فرهنگی و مذهبی است.🔹در حاشیه برگی از یک متن فقهی از زیدیان گیلان به نام الابانة مطلبی دیده می‌شود در باره حداقل میزان نفقه یک سال زوجه که بر عهده مرد واجب است. این نوشته مربوط به قرن هفتم هجری یعنی حدود هشتصد سال پیش است که به زبان فارسی در  گیلان نوشته و می‌تواند گوشه‌ای از وضعیت اقتصادی و فرهنگی گیلان آن روزگار را روشن کند.

🔹مسئلة؛ و علی اقلّ الاحوال و اقلّ المراتب که نفقة و کسوة است معیّن است،
هر سال قدر صد و بیست پیمانه دانه(؟) و دوانزده (دوازده) منّ نفط و دوانزده پیمانه نمک و شصت پاره ماهی شور اشپل دار و یک براهن (پیراهن) تابستانی و یک براهن (پیراهن) زمستانی و یک جُبّه زمستانی و یک جُبّه تابستانی و یک شلوار و چهار عدد مقنعه که جمله از پنبه باشد که ابریشمی لازم نیست وقدر شش تکه(؟) بهاء صعبون (صابون) و شانه. ..

تعیین نفقه یک‌سال زوجه در گیلان هشتصد سال قبل (]]> 2018-06-25 2018-06-25 tag:http://author.arzublog.com/post/78143

قرآن <br /> حضرت مسیح (ع) و مادر گرامی او مریم&nbsp; ـ علیه السلام ـ را به نیکو ترین <br />صفات یاد می‌کند چه صفتی بالاتر از این که او از جانب خدا به وسیله «روح <br />القدس» که بزرگترین فرشته الهی است تأیید می‌شد چنانکه می‌فرماید: «وَ <br />آتَینا عِیسَی بنَ مَریَمَ البَیِناتِ وَ أَیَدناهُ بِروحِ القُدُسِ» <br />بقره/87 [ما به مسیح معجزات دادیم و او را به روح القدس تأیید کردیم]. از <br />نظر کمال روحی همین بس که در دوران کودکی بامردم سخن می‌گفت، چنانکه <br />می‌فرماید: «تُکَلِمُ الناسَ فِی المَهدِ» مائده/110 [با مردم در گهواره <br />سخن می‌گفتی]در دوران نبوت، نابینایان و بیماران را شفا می‌داد و <br />مردگان را زنده می‌کرد: «وَ تُبرِیُ الأَکمَهَ وَ الأَبرَصَ بِإِذنِی وَ <br />إِذ تُخرِجُ المَوتی بِإِذنِی». مائده/110 [نابینایان و بیماران را به اذن <br /> من شفا می‌دادی و مردگان را به اذن من زنده می‌کردی].قرآن مجید مسیح <br />را در دو مورد کلمه الله خوانده است و می‌فرماید: «إِنَ ...

سیمای مسیح (ع) در انجیل:
 انجیل او را یک مرد شراب ساز و بی علاقه به مادر معرفی می‌نماید از این جا روشن می‌گردد که چرا قرآن عنایت دارد انجیل را مایه هدایت «هدی للناس» و شخص او را مهربان به مادر معرفی نماید. اینکه معرفی‌های انجیل: عیسی به مادر خود توهین می‌کند: «وقتی عیسی با شاگردان خود مشغول سخن گفتن بود، مادر و برادران وی بیرون مجلس ایستاده بودند و می‌خواستند با او گفتگو کنند. کسی به عیسی گفت مادر و برادران تو بیرون مجلس ایستاده‌اند و می‌خواهند باتو سخن بگویند او پاسخ داد، مادر من کیست؟ و برادران من کدامند؟ سپس دست به سوی شاگردان خود دراز کرد و گفت: اینها مادران و برادران من هستند هر کس خواهش پدر مرا که در آسمانهاست بجا آورد او برادر و خواهر و مادر من است». (انجیل متی/فصل12) شما بار دیگر در این جمله‌ها دقت کنید و در این سخنان بی اساس قدری بیندیشید زیرا صریح این سخن این است که مسیح به ساحت مادر پاکدامن و نیکوکار خود جسارت کرده، او را از دیدار خود محروم ساخته است و شاگردان خود را بر او مقدم داشته است در صورتی که شاگردان مسیح به عقیده انجیل کسانی هستند که وی درباره آنها چنین گفته است: «آنان ایمان ندارند و در دل آنان به اندازه سنگینی خردلی ایمان وجود ندارد». (انجیل مرقس/فصل4) «آنان همان افرادی هستند که مسیح از آنان درخواست نموده که شبی را که یهود بر او هجوم می‌آورد، بیدار بمانند ولی آنان گوش به فرمان او ندادند و هنگامی که یهود مسیح را دستگیر کرد او را ترک گفته پا به فرار نهادند». (انجیل متی/فصل17) نمونه‌ای از بدگویی‌های انجیل درباره حواریین بود.
تبدیل آب به شراب از طریق اعجاز:
«روزی مسیح در مجلس عروسی شرکت کرد و شراب برای افراد کم آمد مسیح از راه اعجاز شش ظرف آب را به شراب تبدیل کرد». (انجیل یوحنا/فصل12) «مسیح شراب می‌خورد بلکه شخص میگساری بود». (انجیل متی/فصل11) ما ساحت مقدس حضرت مسیح (ع) را از این افترای بزرگ منزه می‌نماییم گذشته از این، در عهدین کرارا به حرمت شراب تصریح شده است مانند: «خداوند به هارون گفت وقتی تو و فرزندانت وارد خیمه اجتماع شدید، شراب نخورید مبادا که بمیرید این قانون ابدی خدا درباره تمام قرنها است». «در پرتو اجتناب از شراب، حرام و حلال و پاک و نجس را از هم تمیز دهند». (سفرلویان/فصل10/جمله‌های 8و9) «فرشته‌ای به زکریا گفت: دعای تو مستجاب شد و همسرت برای تو پسری خواهد آورد تو او را یحیی  خواهی نامید. او نزد خدا بزرگ می‌شود و شراب نخوهد نوشید». (انجیل لوقا/فصل1). مانند این جمله‌ها حاکی از آن است که شراب در کتب عهدین نیز حرام است ولی گفتارهای گذشته نمونه‌ای از خرافات و افسانه‌های کتب عهدین کنونی است که هرگز با برهان و منطق صحیح وفق نمی‌دهد.]]> 2018-06-25 2018-06-25 tag:http://author.arzublog.com/post/78142

بررسی سیمای حضرت مسیح (ع) در قرآن و <br />مقایسه اجمالی آن با آموزه های کتاب مقدس مسیحیان بیانگر تفاوت عمیق چهره <br />آن حضرت در این دو کتاب مقدس است. نقل تناقضات گفتاری و کرداری (1) استناد <br /> گناه و بی حرمتی به آن حضرت (2) در مجموع ارائه چهره ای که هرگز در شأن <br />والای حضرت مسیح نیست، از جمله نقاط ضعف کتاب مقدس مسیحیان در ارائه چهره <br />مسیح (ع) است. اما قرآن در آیات بسیاری سیمای حقیقی حضرت مسیح را معرفی <br />کرده و به رد پاره ای از اعتقادات نادرست مسیحیان درباره شخصیت ایشان می <br />پردازد که در مقاله حاضر تلاش شده تصویری که قرآن از آن پیامبر عظیم الشان <br /> ارائه داده تبیین شود.&nbsp;مسیح مبشر&nbsp;اولین <br /> آیه ای که می تواند به عنوان فصل الخطاب بین مسیحیان و مسلمین باشد آیه <br />بشارت حضرت به آمدن پیامبر اسلام است. قرآن کریم، ایشان را مبشر خاتم <br />الانبیاء می داند: «و (به یاد آورید) هنگامی را که عیسی بن مریم گفت: ای <br />بنی اسرائیل من فرستاده خدا به سوی شما هستم ...

«هرگز مسیح از این ابا نداشت که بنده خدا باشد و نه فرشتگان مقرب او...» (نساء. 172) 
بنابر این بارزترین ویژگی حضرت که قرآن کریم معرفی می کند مطیع محض الهی و در یک کلام، عبد بودن است. 
رفع تهمت از حضرت مسیح و مادرش 
خداوند متعال صفاتی را برای حضرت مسیح (ع) بیان می کند که هر کدام از آنها دارای حکمت است. 
ذکر این صفات به نحوی از انحاء راه را برای دروغ گویان و غلوکنندگان و تهمت زنان بسته است. افرادی از بنی اسرائیل بر اثر جهل، به مریم عذرا، علیهاالسلام تهمت ناپاکی زدند و افرادی دیگر حضرت را فرزند خدا دانستند و در مجموع، سخنان ناروا به حضرت و مادر مطهرش نسبت دادند. آیات 30 تا 34 سوره مبارکه مریم این سخنان ناروا را پاسخ می دهد:«(ناگهان عیسی زبان به سخن گشود) گفت: من بنده خدایم او کتاب (آسمانی) به من داد. و مرا پیامبر قرار داد - و مرا- هر جا که باشم- وجودی پر برکت قرار داد و تا زمانی که زنده ام مرا به نماز و زکات توصیه کرد. و مرا نسبت به مادرم نیکوکار قرار داد و جبار و شقی قرار نداد و سلام (خدا) بر من در آن روز که متولد شدم، و در آن روز که می میرم و آن روز که زنده برانگیخته خواهم شد. این است عیسی پسر مریم گفتار حقی که در آن تردید می کنند.» 
اصل تکلم در گهواره و این گفتار که فرمود:«انی عبدالله» باعث رفع این تهمت و رفع این غلو شد زیرا فرزند ناپاک، توان سخن گفتن ندارد. علاوه بر این، عبارت «عبدالله» خود گواه بر این مدعی است که حضرت فرزند خدا نیست بلکه بنده ای از بندگان خداوند است. 
با برکت بودن حضرت مسیح (ع) 
طبق آیه 31 سوره مریم خداوند وجود حضرت را مبارک و با برکت قرارداده است بطوری که هم برکت های ظاهری و هم برکت های باطنی دارد. این برکت در زنده کردن مردگان به اذن الهی و سایر معجزات حضرت مسیح و نیز در احیای معنوی انسانها به وسیله علم و حکمت، نمود می یابد. (5) 
حضرت مسیح کلمه (مخلوق) خدا 
قرآن کریم در دو آیه (آل عمران. 45، نساء 171) به کلمه (مخلوق) بودن حضرت عیسی (ع) اشاره دارد، یکی در هنگام بشارت به حضرت مریم (علیها السلام) و دیگری هنگامی که اهل کتاب را مخاطب قرار می دهد: 
( به یادآورید) هنگامی را که فرشتگان گفتند:«ای مریم! خداوند تو را به کلمه ای (وجود با عظمتی) از طرف خودش بشارت می دهد که نامش مسیح، عیسی پسر مریم است؛ درحالی که دراین جهان و جهان دیگر صاحب شخصیت خواهد بود و از مقربان (الهی) است.» (آل عمران . 45)، ای اهل کتاب در دین خود غلو (زیاده روی) نکنید و درباره خدا غیر از حق نگویید، مسیح عیسی بن مریم فقط فرستاده خدا و کلمه (و مخلوق) اوست که او را بر مریم القا نمود و روحی (شایسته) از طرف او بود.» (نساء. 171) 
در آیه اول، اولین ویژگی که برای حضرت مطرح می کند (درهنگام بشارت به حضرت مریم(س) کلمه خدا بودن حضرت مسیح (ع) است، همچنین در آیه دوم که خطاب به اهل کتاب است این مسئله را گوشزد می کند که اولا در دین خود غلو نکنند و ثانیاً با تأکید و حصر می گوید که حضرت مسیح(ع) رسول خداست و کلمه الهی می باشد.» 
یکی از مفسران درباره مفهوم «کلمات الهی» می گوید: «کلمات الهی عبارت از موجودات جهان خارج است که آن غیب را نشان می دهد و هر کدام که بهتر، آن غیب را نشان دهد، کلمه تامه خواهد بود. بنابر این انبیاء و اولیاء الهی کلمات اند، البته کلمه در برابر کلام نیست بلکه منظور از آن سخن است، و سخن خدا نشانه خداست، چه اینکه اسم او اسمی از اسمای حسنای خداوند است، عیسی کلمه حقی است که از خداوند نشأت گرفته، و از آنجا تنزل و ظهور کرده و تجلی یافته است.» (6) 
راغب اصفهانی نیز در«مفردات» دراین باره اقوالی را ذکر می کند که پاره ای از مفسران قول اول را استوارترین قول شمرده اند. (7) 
اوصاف حضرت عیسی (ع) در قرآن 
1-عیسی از این جهت کلمه نامیده شده که با کلمه الهی «کن» آفریده شده است.(آل عمران. 59) 
2- عیسی (علیه السلام) بنده و رسول خدا بود. (مریم.30) 
3-رسولی به سوی بنی اسرائیل بود.(آل عمران. 49) 
4-یکی از پیامبران اولوالعزم و صاحب شریعت بود و کتابی به نام انجیل داشت. (احزاب 7) 
5-نامگذاری ایشان ازطرف خدا بود. (آل عمران. 45) 
6-کلمه خدا و روحی از خدا بود. (نساء.171) 
7-دارای مقام امامت بود. (احزاب.7) 
8-از گواهان اعمال بود. (نساء.159) 
9-بشارت دهنده به آمدن پیامبر اسلام بود. (صف.6) 
10-در دنیا و آخرت آبرومند و از مقربان بود. (آل عمران.45) 
11-از برگزیدگان بود. (آل عمران.33) 
12-از صالحان بود. (انعام.87) 
13-مبارک بود- هرجا که باشد- زکی و مهذب و آیتی بود برای مردم و رحمتی از جانب خدا- احسانگر به مادرش و از زمره کسانی بود که خداوند به ایشان سلام کرد. (مریم.39- 33) 
14-از کسانی بود که خداوند کتاب و حکمت را به ایشان آموخت. (آل عمران. 48) 
علامه طباطبایی می فرماید: تمامی اوصافی که خداوند متعال این پیامبر بزرگوارش را به آنها ستوده و رفعت داده از مقامات ولایت بود، و آن دو قسم است بعضی از آنها اکتسابی می باشد مانند رسیدن به مقام بندگی و مقام قرب و صلاح و بعضی موهبتی و اختصاصی مانند کلمه بودن حضرت به معنایی که گفته شده و نامگذاری حضرت توسط خداوند.(8) ]مرکز فرهنگ و معارف قرآن[ 

پانوشت ها 
1-انجیل یوحنا، باب 5، آیه 30 و باب 8، آیه 14 
2-انجیل متی، باب 19، آیات 27، 29، انجیل یوحنا، باب 2، آیات 3و 4، انجیل متی، باب 12آیات 46 و 50 ]]>